Shopping Cart
Your Cart is Empty
Quantity:
Subtotal
Taxes
Shipping
Total
There was an error with PayPalClick here to try again
CelebrateThank you for your business!You should be receiving an order confirmation from Paypal shortly.Exit Shopping Cart

Klik hier om online je eigen afspraak te maken

Home

Behandelingen en prijzen

Gift voucher bestellen

Ondersteuning bij afscheid

Contact met Less

Mijn blog

Veel gestelde vragen

Webshop

Mijn Blog

Ik wil je graag op de hoogte houden en je inspireren door middel van een blog te plaatsen. Eens in de zoveel tijd kun je deze verwachten. Via mijn Instagram zal ik de nieuwe blog aankondigen.

De insteek hiervan is om te laten zien dat spiritualiteit bij he​t leven hoort en iedereen er op zijn eigen wijze mee te maken heeft. Bewust of onbewust. 

Veel lees plezier!

Blog 5.0


09-03-2021

Een brief aan mijn 10 jarige IK



Lieve meid,


Wat doe je onzeker. Wat ben je je al aan het aanpassen aan de wereld. Je bent een bijzonder meisje en heel gevoelig. Je hebt voelsprieten die echt niet iedereen heeft. Soms is dat dan ook je valkuil. Je durft je stem niet te laten horen.


Je staat voor de klas voor een schoolopdracht en de drempel om te starten is hoog. Je kijkt rond en denkt alleen maar ‘oh ik MOET goed starten anders sta ik ten eerste voorschut en ten tweede de opdracht is mislukt’. Iedereen moet je goed genoeg vinden want anders zullen ze wel denken. Wat leg je de lat daarmee hoog voor jezelf. Vervolgens start je de eerste (oh zo alles zeggende) zin en kijkt rond in de klas. Je voelsprieten gaan alle kanten op. ‘oh Jeroen zijn energie voelt positief’ ‘maar die van Mark, Vanessa en Tommie niet, oh wat erg wat een afgang’. Je maakt je opdracht af en bent ver van jezelf vandaan. Blij dat het erop zit en je dag is verder goed verknald. Terwijl je van Jeroen een positieve vibe voelde en van de juf een ruimvoldoende voor de opdracht kreeg. Eigenlijk niks aan de hand dus.


Lieve Lesley zie eens hoe mooi je bent, hoe je kijkt naar de wereld. Je voelt je nu soms alleen maar dat is omdat je speciaal bent. Je bent er geen één uit een dozijn maar one of a kind! Zie hoe bijzonder je bent en probeer er niet bij te willen horen. Natuurlijk is dat niet makkelijk maar het zal je zoveel meer innerlijke rust brengen. Wanneer je er probeert bij te horen dan ga je ver van jezelf afstaan en juist dan ga je fouten maken omdat je niet je pure IK bent. Je denkt aan een bepaald beeld te voldoen maar juist dan val je door de mand. Je kunt je niet anders voor doen dan je bent dus accepteer jezelf en heb jezelf lief.


Je gaat dit met de jaren wel leren hoor maar misschien is het handig om dit inzicht vast over jezelf te hebben. Je wordt een prachtig mens met natuurlijk ook haar imperfecties maar dat hoort. Uiteindelijk als je rond de 40 komt (klinkt voor jou vast heel oud maar tegen die tijd is het de nieuwe 30) dan heb je al heel wat lessen geleerd. Je zult je niet meer belemmerd voelen door onzekerheid of angst en je zult trots zijn op hoe je in het leven staat.


Probeer lekker bij jezelf te blijven en zie mensen of gebeurtenissen als lessen die je meeneemt voor de rest van je leven. Mensen komen en gaan maar ze zijn er allemaal om je iets te leren en jij hun. Je gaat mensen helpen dat wordt jouw kracht. Daar zijn die voelsprieten voor waar je nu niet veel van begrijpt.


Ik ga je niet te veel verklappen wat er allemaal gebeurt in je leven en wat je misschien vast anders kunt doen want dan zul je niet de ik worden die ik nu ben, maar wat meer zelfverzekerd zijn kan geen kwaad. Je bent een topper lieve Lesley en als je dus tegen die 40 loopt dan zul je deze brief begrijpen.


Geniet van je leven en maak je niet te druk, dat kost je te veel energie. Je hebt mooie mensen om je heen die voor altijd achter je staan wat er ook gebeurt! Dat is een cadeautje.


(ok dit kan ik niet voor me houden maar er komen twee fantastische mannetjes je leven in, de enige twee die jouw hart van binnen zullen horen kloppen)


Dikke knuffel van je toekomst! 

 

Blog 3.0

10 september 2020

Less ego is more of you!

Ik ga je meenemen in mijn visie over het ego. 

Wat is een ego eigenlijk?

We worden geboren als pure wezentjes. Puur in de zin van leven zonder angst, onzekerheid en dus zonder ego. We worden al snel met de “buitenwereld” geconfronteerd en zo begint ons ego vorm te krijgen. 

Bij alles wat we meemaken wordt er een visuele steen gelegd. We bouwen langzaam (voor de meeste van ons onbewust) aan een muurtje die ons “beschermd” tegen die oh zo gevormde buitenwereld. Wij worden ook gevormd en vergeten snel onze puurheid. We leven naar mijn mening te weinig in het moment. Als kind moet je op school goed je best doen voor later. Op de middelbare moet je weten wat je “worden” wil. Bij je eerste baantje moet je sparen voor je plannen voor de toekomst. Dit lijkt allemaal heel logisch, want onze ouders willen dat we gelukkig worden. Probeer je eens terug te halen hoe jij je daarbij voelde. Vond je school wel leuk?  Wist je al wat je wilde worden later of wilde je daar nog helemaal niet over na denken? Wilde je wel sparen toen je net je eerste baantje had of voelde je je juist vrij omdat het je eigen verdiende geld was? Uiteraard deden je ouders wat zij toen dachten dat het beste was en met de juiste intenties, maar het heeft wel invloed op onze muur gehad. Dit zijn zomaar wat voorbeelden er zijn zo talloze situaties die ons als het ware blokkeren om ons zelf te zijn. Jezelf zijn.

De meeste kinderen zijn heel loyaal naar hun ouders toe. Als mama verdrietig is of als papa zich rot voelt, een kind zal er alles aan doen om dat gevoel weg te nemen en vergeet zichzelf hierin. Die gaat zijn/haar eigen gevoel wegstoppen om papa of mama daar ook nog niet eens mee op te zadelen. Met alle goede bedoelingen wordt daar de zoveelste steen gelegd. Je hoeft dit zeker niet als negatief ervaren te hebben. We kunnen nog zo’n fijne jeugd gehad hebben, deze stenen hebben we allemaal gelegd. Bij de èèn is daarom de muur niet zo hoog als bij de ander.

Op een bepaalt moment in je leven voel je dat er iets mist of niet compleet is. Bij mensen met een hogere muur kan dit moment wat later komen. Je bent eigenlijk altijd op zoek naar iets. Je denkt je baan niet meer leuk te vinden, je vraagt je af of dit het nou is in het leven, je voelt je onrustig en weet niet goed wat je volgende stap moet zijn. Om ook hierin maar even wat voorbeelden te noemen. Dit is je IK die zich wil uiten. Je ik die al die tijd achter die muur zit en onderdanig is geworden door vaak weggestopt te zijn. De muur kun je identificeren aan je ego, maar je ego niet aan je IK.  Je bent je ego niet! Je ego (de muur) is ontstaan door angst.

“ik zeg niet wat ik voel, want ik ben bang dat mijn moeder zich dan druk gaat maken”

Klein voorbeeld.

Ik heb bijvoorbeeld altijd gedacht dat ik een onzeker meisje was. Dat ben ik helemaal niet dat is mijn ego. Mijn ego heeft dat bepaald door angst. Onzeker om mijn stem te laten horen. Onzeker om te zijn wie ik ben, want wat zullen andere wel niet denken. Voldoe ik wel aan de verwachtingen van de buitenwereld. Vinden ze me wel aardig of leuk. Altijd maar zo handelen met in mijn achterhoofd de gedachte ‘ik moet voldoen aan die verwachtingen’. Als maar iemand een vervelend woord tegen me zei kon ik daar de hele dag over in zitten terwijl ik misschien ook complimenten had gehad, maar die zag ik dan niet meer.

Nou is mijn ego niet zo heel groot en kan ik er lekker mee strijden en overheerst hij af en toe zeker nog, dat engeltje duiveltje idee. Ik kan hem nu redelijk de baas en ik herken steeds meer wanneer hij het weer over wil nemen. Als ik hem herken (bewust ben) dan probeer ik er met een lach naar te kijken en neemt mijn IK het weer over. Dit klinkt heel makkelijk, maar in tegendeel, het is verdomd lastig af en toe ;-))

Ik herken mijn ego aan bijvoorbeeld de volgende punten ;

• Als ik in mijn gedachte verstrengeld zit, deze negatief worden zoals het lukt me toch niet’ of ik ben niet goed genoeg

• Als ik bang/onzeker ben (denk te zijn) en mezelf klein maken het beste lijkt

• Als ik terug wil vallen in oude gewoontes

• Als ik jaloezie op voel komen (in mijn twee vorige relaties ben ik bedrogen)

• Als ik begin te oordelen in mijn gedachten

Dit zijn een paar voorbeelden en het lukt me steeds sneller om me er bewust van te worden. Dat voelt enorm licht als je zo met jezelf om kan gaan. Je gaat jezelf steeds meer snappen en je zet je gedachte om (mindset) waardoor er soms zelfs blokkades verdwijnen als sneeuw voor de zon. Dingen waar je dacht nog last van te hebben maar als je er goed naar terug voelt je er achter komt dat je gedachtes de nare herinnering eraan vast hielden. Dat is dus wat je ego doet. Je ego laat je niet groeien want dat betekend voor hem einde oefening. Als je bewust bent dan voel je dat je IK zoveel sterker is en zoveel positiever. 

Wanneer mensen altijd negatief denken zullen zij ook altijd het negatieve naar zich toe trekken.

Dat is de kracht van aantrekking.

bij mij gaat altijd alles mis →  dit wordt dan ook in stand gehouden

alles wat er gebeurd gaat fout →  het zal dan ook fout blijven gaan

ik heb een zwaar leven →   je gedachtes maken het zwaar

ik vertrouw niks of niemand meer  →  zolang die gedachte bestaat leef je in wantrouwen en achterdocht en dat is biefstuk voor het ego

Nu is het zo dat je ego nooit helemaal weggaat. Het is wel zo dat waar er strijd is er twee partijen nodig zijn. Als jij de strijd omzet in samenwerking dan is er voor het ego ook niks meer aan. Door je ego kun je elke keer weer de fijnheid van bewustwording voelen. Als ie aan het stuur begint te komen dan glimlach je en bedank je dat hij je weer even bewust maakt en pakt het stuur nog steviger vast. Jij bent de kapitein!

Wees lief voor jezelf. Iedereen heeft het pure in zich hoe groot die muur/ego ook is! Ga vandaag nog luisteren naar je IK, jezelf! Kijk wie je bent, wat je voelt, wat je wil, wat je lief is, wat je wil vertellen/uitdragen, wat je intuïtie je verteld en wat je levensdoel is. Stel doelen voor jezelf en geloof dat ze uit kunnen komen als een droom. Visualiseer en manifesteer en alles wat jij hoeft te doen is geloven! Alles is mogelijk als je maar de beste intenties hebt en alles en iedereen met liefde behandeld!

Positiviteit trekt positiviteit aan! 

Good luck with that ;-)  en lukt het je niet op eigen kracht, jullie weten me te vinden ;-)

Liefs Lesley

Blog 4.0


29 september 2020

Hoe ik terugkijk op de periode dat ik mama werd en ook in ene mama alleen werd.


Ik was 26 toen ik mijn eerste kindje kreeg. Mijn kleine Sid werd geboren, een prachtige ieniemienie zoon!

‘Lichtblauw was mijn wereld’. Trotser dan trots en het gevoel dat ik moeder was deed mij zoveel! Dingen die er toe deden waren in ene niet zo belangrijk meer.

Hij groeide op en was een vrolijke hartendief, altijd lief en om op te eten! Toen hij twee was werd ik weer zwanger. Een tweede baby in mijn buik, wat een bijzondere tijd!

Ik werkte toen in een restaurant in de bediening en de papa van deze twee kleine mannetjes was daar de chefkok. Een leuke tijd, maar de combinatie van horeca en kinderen krijgen was pittig.

Weer kreeg ik een wereld wonder van een zoon, kleine Vin was daar! Ik wist niet dat mijn wereld voor de tweede keer lichtblauw kon zijn, maar dat was het. ‘Lichtblauw was mijn wereld’.

Ook hij was heel makkelijk. Goed eten, slapen en alles volgens de richtlijnen van het RIVM, uhh oh die corona tijd toch ook , volgens de richtlijnen van het consultatiebureau destijds.

Het leek niet meer stuk te kunnen, maar niks is minder waar. De chefkok zag iets mooiers in één van zijn leerlingen en maakte de keuze om daar zijn hart en ziel aan te geven. Wij gingen uit elkaar. Dit is natuurlijk de korte versie van dit stuk maar de blog gaat over het mama zijn. Wie weet komt er ooit nog eens een boek want die kan ik ook wel vullen hihi.

Ik stond niet ingeschreven bij Woningnet want he wie gaat hier nou vanuit? Ook had ik geen baan meer want de eigenaar van het restaurant had het gevoel (begrijpelijk) dat hij een keus moest maken tussen mij en zijn chef. Dat was naar zijn zeggen tegen zijn gevoel in, maar zakelijk gezien een makkelijke keus. Hij ging natuurlijk door met zijn chef en nam afscheid van mij. Ik kreeg drie maanden salaris mee, dus dat was keurig geregeld.

Echter zicht op een eigen woning was er dus niet. Ik besloot mijn ouders te vragen of ik een tijdje bij hun mocht wonen. Op donderdag 8 februari 2014 ging ik naar ze toe om ze de vraag te stellen. Het mocht, ik mocht bij mijn ouders in wonen. Op vrijdag 9 februari kwam ik daar aan gereden met mijn hele hebben en houden. Mijn jongste zusje woonde nog thuis en die had haar kamer gehalveerd, kast ruimte had ze vrij gemaakt en ik mocht naast haar liggen in haar heerlijke tweepersoons mandje. Zo voelde het, ik werd zo liefdevol ontvangen door deze schatten! De boys hadden samen de logeerkamer tot hun beschikking. Mijn vader had hier al een stapelbed in gemaakt met een hele wand met kasten voor als de kleinkinderen een keer bleven slapen. Vanaf deze dag bleven ze ook slapen, niet een nachtje nee voor een tijdje. Dit tijdje heeft uiteindelijk 6 jaar geduurd, maar ook dat kan een hoofdstuk uit het boek gaan worden, hihi.

Ik was een mama alleen. Ik voelde me gebroken, verdrietig, boos, vol onbegrip, maar ook was daar een enorm verantwoordelijkheidsgevoel. Ik was mama! Alles wat ik altijd al voor mijn kinderen wilde was dat zij de ruimte hadden om zich zelf te kunnen zijn, te ontwikkelen en liefdevol naar de wereld te kijken. Zij waren toen 2 en 4, nog zo puur en zuiver. Ik wilde dat zo lang mogelijk zo houden. Ik wilde ze niet door elkaar schudden en ze gewoon een papa en een mama laten hebben zonder dat zij het gevoel hadden te moeten kiezen of er tussen te moeten staan. Ik zag zoveel voorbeelden om me heen van gescheiden gezinnen hoe ik het absoluut niet wilde voor ze. Ik ben toen heel bewust door hun kleine oogjes gaan kijken. Zij leerde me hoe je situaties puur en zuiver kunt bekijken zonder te handelen vanuit onzekerheid, verdriet, boosheid of onbegrip. Ik heb mijn keuzes gemaakt vanuit hun visie, hoe zullen zij hier naar kijken en hoe zullen zij dit voelen? Deze vragen hebben mij erdoor heen geholpen. Hoe moeilijk dit ook was. Ik heb mezelf van toen opzij gezet om hun een lichter gevoel over de breuk te geven. Als ik even alleen was dan liet ik soms boosheid toe, liet ik mezelf gaan in zelfmedelijden of gaf ik toe aan het onbegrip. Natuurlijk heb ik wel mijn tranen laten zien en hier ook zo open mogelijk over gedaan tegen ze, maar mijn emoties naar hun vader toe heb ik voor me gehouden. Dat voelde simpelweg niet eerlijk naar ze. Veel mensen om me heen begrepen me niet en waren van mening dat ik er fel tegenin moest gaan. Dat ik harder moest zijn. Hoe onzeker ik dacht te zijn ik was standvastig omdat ik me door mijn kinderen liet leiden, zonder ego! Het voelde puur en zuiver. De periode van 6 jaar duurde vooral aan het einde best lang maar alle jaren zijn nodig geweest om te zijn wie ik nu ben. Mijn kinderen zijn nu 11 en 9 en zij zijn kinderen die in mijn ogen (ik kijk inmiddels weer door mijn eigen ogen) een bijzondere, maar fijne en liefdevolle start hebben gehad! Ze weten dat ze open kunnen zijn en ze zijn eerlijk en zichzelf. Ze voelen de ruimte om te ontwikkelen en zien het leven positief in! Ik denk dat ik hier toch een verdomd goede basis heb gelegd!

Ik vind het leuk om ook nog eens via deze blog mijn ouders te bedanken.

Pap en mam, zonder jullie had ik niet geweten hoe ik hieruit zou komen. Dankzij jullie heb ik kunnen doen wat ik deed en hebben zij een warm thuis gehad. Het was een fijne tijd en voor elk van ons nodig dat we bij elkaar waren. Jullie konden niet altijd opa en oma zijn maar dat mogen jullie nu inhalen ;-)

Dank jullie wel! Ik hou van jullie! Kus van jullie Letje xxx

Ik hoop dat ik met dit onderwerp alleenstaande ouders inspireer. Dit is tegenwoordig een vrij normaal gebeuren, dus komt het veel voor. Het hoeft niet negatief uit te pakken.

Reageer niet met je emoties, laat je ego je niet vertellen hoe je het moet doen. Gun je kinderen een veilige thuisbasis zonder al te veel spanning en gedoe! Kinderen doen wat hun geleerd wordt, dus sta daar eens bij stil. Als er veel ruzie is dan zullen zij ook die ruzies maken in bijvoorbeeld de klas. Als er veel gescholden wordt dan zullen zij dit ook kopiëren. De kinderen worden er dan op gewezen terwijl zij eigenlijk niet beter weten. Dit is verwarrend en zo worden ze onzeker. Gun ze een tijd waarin ze opgroeien en het gevoel hebben dat ze zichzelf kunnen zijn. Een leven zonder spanning en negatieve situaties is er natuurlijk niet maar zorg dat ze in deze situaties kunnen handelen in puurheid en niet vanuit een ego.

Het leven is een feestje!

Dank voor het lezen weer lieverds,

Liefs Lesley

Blog 3.0

10 september 2020

Less ego is more of you!

Ik ga je meenemen in mijn visie over het ego. 

Wat is een ego eigenlijk?

We worden geboren als pure wezentjes. Puur in de zin van leven zonder angst, onzekerheid en dus zonder ego. We worden al snel met de “buitenwereld” geconfronteerd en zo begint ons ego vorm te krijgen. 

Bij alles wat we meemaken wordt er een visuele steen gelegd. We bouwen langzaam (voor de meeste van ons onbewust) aan een muurtje die ons “beschermd” tegen die oh zo gevormde buitenwereld. Wij worden ook gevormd en vergeten snel onze puurheid. We leven naar mijn mening te weinig in het moment. Als kind moet je op school goed je best doen voor later. Op de middelbare moet je weten wat je “worden” wil. Bij je eerste baantje moet je sparen voor je plannen voor de toekomst. Dit lijkt allemaal heel logisch, want onze ouders willen dat we gelukkig worden. Probeer je eens terug te halen hoe jij je daarbij voelde. Vond je school wel leuk?  Wist je al wat je wilde worden later of wilde je daar nog helemaal niet over na denken? Wilde je wel sparen toen je net je eerste baantje had of voelde je je juist vrij omdat het je eigen verdiende geld was? Uiteraard deden je ouders wat zij toen dachten dat het beste was en met de juiste intenties, maar het heeft wel invloed op onze muur gehad. Dit zijn zomaar wat voorbeelden er zijn zo talloze situaties die ons als het ware blokkeren om ons zelf te zijn. Jezelf zijn.

De meeste kinderen zijn heel loyaal naar hun ouders toe. Als mama verdrietig is of als papa zich rot voelt, een kind zal er alles aan doen om dat gevoel weg te nemen en vergeet zichzelf hierin. Die gaat zijn/haar eigen gevoel wegstoppen om papa of mama daar ook nog niet eens mee op te zadelen. Met alle goede bedoelingen wordt daar de zoveelste steen gelegd. Je hoeft dit zeker niet als negatief ervaren te hebben. We kunnen nog zo’n fijne jeugd gehad hebben, deze stenen hebben we allemaal gelegd. Bij de èèn is daarom de muur niet zo hoog als bij de ander.

Op een bepaalt moment in je leven voel je dat er iets mist of niet compleet is. Bij mensen met een hogere muur kan dit moment wat later komen. Je bent eigenlijk altijd op zoek naar iets. Je denkt je baan niet meer leuk te vinden, je vraagt je af of dit het nou is in het leven, je voelt je onrustig en weet niet goed wat je volgende stap moet zijn. Om ook hierin maar even wat voorbeelden te noemen. Dit is je IK die zich wil uiten. Je ik die al die tijd achter die muur zit en onderdanig is geworden door vaak weggestopt te zijn. De muur kun je identificeren aan je ego, maar je ego niet aan je IK.  Je bent je ego niet! Je ego (de muur) is ontstaan door angst.

“ik zeg niet wat ik voel, want ik ben bang dat mijn moeder zich dan druk gaat maken”

Klein voorbeeld.

Ik heb bijvoorbeeld altijd gedacht dat ik een onzeker meisje was. Dat ben ik helemaal niet dat is mijn ego. Mijn ego heeft dat bepaald door angst. Onzeker om mijn stem te laten horen. Onzeker om te zijn wie ik ben, want wat zullen andere wel niet denken. Voldoe ik wel aan de verwachtingen van de buitenwereld. Vinden ze me wel aardig of leuk. Altijd maar zo handelen met in mijn achterhoofd de gedachte ‘ik moet voldoen aan die verwachtingen’. Als maar iemand een vervelend woord tegen me zei kon ik daar de hele dag over in zitten terwijl ik misschien ook complimenten had gehad, maar die zag ik dan niet meer.

Nou is mijn ego niet zo heel groot en kan ik er lekker mee strijden en overheerst hij af en toe zeker nog, dat engeltje duiveltje idee. Ik kan hem nu redelijk de baas en ik herken steeds meer wanneer hij het weer over wil nemen. Als ik hem herken (bewust ben) dan probeer ik er met een lach naar te kijken en neemt mijn IK het weer over. Dit klinkt heel makkelijk, maar in tegendeel, het is verdomd lastig af en toe ;-))

Ik herken mijn ego aan bijvoorbeeld de volgende punten ;

• Als ik in mijn gedachte verstrengeld zit, deze negatief worden zoals het lukt me toch niet’ of ik ben niet goed genoeg

• Als ik bang/onzeker ben (denk te zijn) en mezelf klein maken het beste lijkt

• Als ik terug wil vallen in oude gewoontes

• Als ik jaloezie op voel komen (in mijn twee vorige relaties ben ik bedrogen)

• Als ik begin te oordelen in mijn gedachten

Dit zijn een paar voorbeelden en het lukt me steeds sneller om me er bewust van te worden. Dat voelt enorm licht als je zo met jezelf om kan gaan. Je gaat jezelf steeds meer snappen en je zet je gedachte om (mindset) waardoor er soms zelfs blokkades verdwijnen als sneeuw voor de zon. Dingen waar je dacht nog last van te hebben maar als je er goed naar terug voelt je er achter komt dat je gedachtes de nare herinnering eraan vast hielden. Dat is dus wat je ego doet. Je ego laat je niet groeien want dat betekend voor hem einde oefening. Als je bewust bent dan voel je dat je IK zoveel sterker is en zoveel positiever. 

Wanneer mensen altijd negatief denken zullen zij ook altijd het negatieve naar zich toe trekken.

Dat is de kracht van aantrekking.

bij mij gaat altijd alles mis →  dit wordt dan ook in stand gehouden

alles wat er gebeurd gaat fout →  het zal dan ook fout blijven gaan

ik heb een zwaar leven →   je gedachtes maken het zwaar

ik vertrouw niks of niemand meer  →  zolang die gedachte bestaat leef je in wantrouwen en achterdocht en dat is biefstuk voor het ego

Nu is het zo dat je ego nooit helemaal weggaat. Het is wel zo dat waar er strijd is er twee partijen nodig zijn. Als jij de strijd omzet in samenwerking dan is er voor het ego ook niks meer aan. Door je ego kun je elke keer weer de fijnheid van bewustwording voelen. Als ie aan het stuur begint te komen dan glimlach je en bedank je dat hij je weer even bewust maakt en pakt het stuur nog steviger vast. Jij bent de kapitein!

Wees lief voor jezelf. Iedereen heeft het pure in zich hoe groot die muur/ego ook is! Ga vandaag nog luisteren naar je IK, jezelf! Kijk wie je bent, wat je voelt, wat je wil, wat je lief is, wat je wil vertellen/uitdragen, wat je intuïtie je verteld en wat je levensdoel is. Stel doelen voor jezelf en geloof dat ze uit kunnen komen als een droom. Visualiseer en manifesteer en alles wat jij hoeft te doen is geloven! Alles is mogelijk als je maar de beste intenties hebt en alles en iedereen met liefde behandeld!

Positiviteit trekt positiviteit aan! 

Good luck with that ;-)  en lukt het je niet op eigen kracht, jullie weten me te vinden ;-)

Liefs Lesley

Blog 2.0

11 juli 2020

Waarom ik het lastig vind om uit te leggen wat magnetiseren is..


Ik merk dat ik het lastig vind om uit te leggen wat magnetiseren is wanneer iemand daar mondeling naar vraagt (schriftelijk weet ik de woorden juist wel goed over te brengen ;-)) 

Waarom vind ik het lastig?

Ik merk dat ik ook graag de doelgroep wil bereiken van mensen die misschien snel afhaken wanneer ze het woord chakra horen of als ze bijvoorbeeld lezen dat ik aan handoplegging doe (want dat is in grote lijnen wat het is :-)).

Op mijn site geef ik aan dat ik niemand wil overtuigen van mijn visie of gevoel maar ik je er wel graag in mee wil nemen. En dat is precies wat ik wil!

Spiritueel zijn wordt nog steeds vaak als taboe gezien of iets wat vroeger door de “gekke” werd beweerd. Ik mag mezelf wel als één van die "gekke" beschouwen en ik ben er nog trots op ook ;-)

Ik wil inzicht geven in een luchtige versie van spiritualiteit en er niet zo’n beladen beeld aanhangen.


Tijdens een behandeling is het eigenlijk gewoon een heerlijke diepte ontspanning wat je ervaart. Een moment van rust en transparantie. Ik help je weer helder te kunnen relativeren en ik probeer je emotie, gevoel en verstand weer op een rijtje te krijgen (door toch echt wel die chakra’s te verversen en verbinden ;-)) Plus.. ik heb de mazzel dat ik er hier en daar nog een boodschap bij door mag geven van een overleden persoon (of een dier waar je een heel fijne band mee had). 

Dat is nou eenmaal mijn cadeautje in het leven en daar mag je dan best iets mee doen niet?


Ik krijg er zelf ook veel energie van en ik vind het zo fijn om mensen echt te kunnen helpen, om wat te betekenen in de maatschappij. Dat geeft een hoop voldoening en na elke behandeling ben ik me een partijtje trots! Telkens weer, het blijft zo ontzettend bijzonder!

Daardoor kan het ook dat ik sterk in mijn schoenen blijf staan. Ik weet wat ik kan en een belangrijk doel is..mensen bewust te maken. Word je bewust van jezelf en de stappen die je neemt ongeacht wat je leeftijd is. Word je bewust van de mensen om je heen en van de situaties waar je in zit of in terecht komt. Kun je een situatie niet veranderen? Probeer dan je gedachte erover om te zetten, set je mind om :-) oftewel overweeg een Mindset!


Ik denk dat ik zo een redelijk goede uitleg heb gegeven van wat ik doe en tegelijkertijd verwoord heb waarom ik het lastig vind om uit te leggen. Twee vliegen in één klap toch? :-) 

Je kunt me alles vragen, stuur me gerust een Prive bericht op Facebook, een Direct Message op insta of een mailtje.


Dank voor je tijd maar weer en misschien tot ziens!


Liefs Lesley!

Mijn eerste blog

26 juni 2020

Hoe ik bewust werd van de spiritualiteit in mijn leven?


Ik ben niet opgevoed met veel kennis van de spirituele kant van het leven. Dit was toen ook voor mijn ouders  nog onbekend terrein. Achteraf had mijn vader ook zeer zeker de skills, waar hij zich vandaag de dag zeker van bewust is.

Mijn moeder ging zo nu en dan naar een medium of paragnost (maar net hoe je zo iemand noemen wil ;-)) die dan voor een zaal een reading gaf en op zekere leeftijd wilde ik met haar mee. Ik vond het reuze interessant! Voor die tijd was ik zodra de zon onder ging enorm bang.

Bang voor iets wat ik niet kon verwoorden. Het leek wel of ik een wereld om me heen voelde maar niet kon zien. Ik wist niet wat ik ermee aan moest. Als ik toch alleen naar bed moest, wat mijn ouders elke dag weer probeerden, sloop ik heel zachtjes mijn kamer uit (ook razend snel) en ging ik stiekem beneden op de trap zitten. Dicht bij mijn ouders en zus. Paps en mams wisten zich geen raad meer. Ik kon het niet uitleggen omdat ik het zelf ook niet snapte. Na proberen en boos worden en weer proberen en boos worden hadden ze het voorstel om mijn grote zus met mij op één kamer te laten slapen, want dan was het goed. Als ik maar iemand bij me had dan ging het wel. De lieve schat stemde er in mee en oh wat was ik blij! Deze angst heeft nog best een tijd aangehouden.

Toen ik geïnteresseerd raakte in de readings waar mijn moeder kwam, werd al snel duidelijk dat ik die wereld om me heen wel degelijk voelde. Het was echt! Mijn gevoel zat goed alleen de onwetendheid overschaduwde en ik was te jong om het uit te leggen.

Het waren de energieën die ik voelde van overleden mensen. Nog was ik er angstig voor maar de interesse won het elke keer weer (niet als ik alleen was hoor ;-)). 

Het was wel een vermoeiende periode, het koste me een hoop energie. Ik kwam in aanraking met een kennis die kon magnetiseren, zij zorgde ervoor dat ik soms weer even opgeladen werd. Zij inspireerde mij enorm en ik dacht ik kan dat ook (soms weet je iets gewoon zeker) en ging het uitproberen bij de mensen om me heen. Ze voelden zich serieus lekker en ontspannen na een behandeling (ok..een probeersel ;-)). Ik wist dat ik het in me had maar wilde er wat meer theoretische kennis voor opdoen. Ik ben een opleiding gaan doen in Soest en daar heb ik flink wat fijne kennis opgedaan. Na het afronden hiervan ben ik ook direct een eigen praktijk begonnen. Dat begon te lopen als een speer, maar door privé omstandigheden raakte ik mijn behandelruimte kwijt. Ik heb toen het magnetiseren op een laag pitje moeten zetten. Al die tijd heb ik wel geroepen dat mijn praktijk er ooit weer zou komen. Ik ben inmiddels bijna 7 jaar verder en ik heb de rust weer terug gevonden. Het lage pitje begon zich een aantal weken terug te laten horen (een soort van knisperen ;-)) 

Ik ben al een paar maanden thuis omdat er geen werk is bij het bedrijf waar ik werk(te) door de corona crisis. Niet meteen, maar na drie maanden dacht ik ‘ waarom begin je niet weer met magnetiseren? ‘ en daar heb ik direct gehoor aan gegeven. Ik ben meteen aan het oefenen geslagen en ik voel me sterker dan ooit!

Ik wilde dit proberen te combineren met mijn baan want een volledig salaris haal ik er natuurlijk nog niet uit. Afgelopen week heb ik een meeting op mijn werk gehad en kreeg het slechte nieuws te horen dat het bedrijf het verloren heeft van de strijd en mijn werkgever een faillissement aan moet vragen. Ik heb dus geen baan meer. Heel jammer want ik had het erg naar m’n zin. Aan de andere kant ben ik nu wel wat flexibeler voor Less-is-more. Ik geloof in de zin, alles heeft een reden. Ik weet nog niet hoe maar ik geloof dat de ene deur gesloten is om de andere te openen. Ik ga aan de slag met Less-is-more en ik zie wel waar mijn pad me verder heen brengt. Het voelt goed en het belangrijkste is..Less is back!!


Als je blijft geloven in je dromen dan komen ze echt op je pad, hoe dan ook! Heb vertrouwen en alles komt wanneer het komt.


Liefs Lesley

0